Steeds vaker wordt de diagnose AD(H)D gesteld. Kinderen en volwassenen met AD(H)D zijn zeer sensitief en hebben een versterkte complexe zintuiglijke waarneming waardoor de opnamecapaciteit van prikkels voortdurend onder druk staat. Dit resulteert in bepaald (onrustig) gedrag. Je kunt op verschillende manieren naar AD(H)D kijken en op verschillende manieren hulp bieden. In onderstaande uiteenzetting is het uitgangspunt dat er veel mogelijkheden zijn om kinderen met AD(H)D (kenmerken) te helpen op een natuurlijke manier met hun prikkels te leren omgaan, dit werpt een ander licht op AD(H)D.
Een beeld dat vaak onmiddellijk verschijnt als mensen denken aan AD(H)D is dat van stuiterende kinderen die heel wat stof doen opwaaien. Soms gaan er zelfs letterlijk dingen kapot, zonder dat het kind het door heeft.
Maar wat is ADHD eigenlijk? ADHD is de afkorting van Attention Deficit Hyperactivity Disorder. ADD, een soortgelijke ‘stoornis’, is ADHD zonder de hyperactiviteit. Deze kinderen hebben vooral aandachtsproblemen. Kinderen met AD(H)D laten vaak druk en impulsief gedrag zien en kunnen zich slecht concentreren.
In reguliere kringen wordt AD(H)D gezien als een stoornis die niet vanzelf over gaat en bovendien ook bij volwassenen voorkomt. Het is een verzamelnaam die gehanteerd wordt voor een bepaald type afwijking in gedrag. De algemene visie is dat de afwijking in de hersenen veroorzaakt wordt en dat deze maakt dat kinderen met AD(H)D zich minder goed kunnen concentreren, vaak dingen niet af maken en nogal impulsief kunnen zijn. Men spreekt vaak over hele drukke kinderen. Overige kenmerken kunnen zijn: woedeaanvallen, chaotisch gedrag, faalangst, wisselende stemmingen, etc. De afwijking wordt veroorzaakt door een tekort aan neurotransmitters in de hersenen, de transportstoffen tussen zenuwcellen. Dit tekort maakt dat kinderen ongeconcentreerd kunnen zijn. De oplossing voor dit gebrek aan aandacht wordt vaak gezocht in medicatie, aangevuld met gedragstherapie. De laatste richt zich op het aanleren van een aantal vaardigheden die voor kinderen met AD(H)D lastig zijn zoals: leren plannen, leren dingen afmaken en je hoofd ergens bij houden.
Er zijn steeds meer mensen die liever niet over AD(H)D als een stoornis willen spreken. Zij zien het eerder als een symptoom. Volgens deze visie is AD(H)D het resultaat van processen in het hoofd van een kind, dat uiteindelijk leidt tot bepaald (onrustig) gedrag, en er bovendien vanuit gaat dat we de aansturing van gedrag wel degelijk zelf kunnen beïnvloeden. Deze zienswijze werpt een geheel ander licht op AD(H)D dan veelal in de reguliere kringen wordt gedaan. Gedrag is volgens deze visie het gevolg van wat een kind allemaal in zijn hoofd ervaart. Gedrag is het gevolg van gedachten en gevoelens, ideeën en wensen over de toekomst en ervaringen uit het verleden. Deze interne processen zijn voor ieder kind verschillend. Gedrag kunnen we niet beïnvloeden als we niet weten wat de sturing achter het gedrag is.
Kinderen met AD(H)D zijn zeer sensitief. Dat wil zeggen dat zij een versterkte en complexere zintuiglijke waarneming hebben in vergelijking met de ‘gemiddelde’ persoon. Bij kinderen met AD(H)D staat de opnamecapaciteit van prikkels daardoor voortdurend onder druk. Dit in combinatie met interne en innerlijke processen resulteert in bepaald gedrag.
Bij AD(H)D vindt een tegenstrijdig proces plaats in de hersenen. Aan de ene kant is er een proces gaande welke maakt dat iemand minder aandacht en focus heeft, en aan de andere kant is er een staat van overalert zijn. Volgens professor Russell Barkley (Amerikaanse arts expert op het gebied van AD(H)D) is er sprake van onderdrukking van de remfunctie in de hersenen. De rem staat op de rem. Hierdoor ontstaat geen stilstand, want twee keer remmen is gasgeven! (min en min is plus). Wat is de reden dat dit gebeurd? De hersenen bestaan uit drie delen; het denkbrein (linker en rechter hersenhelft), het emotionele brein (limbische stelsel) en de hersenstam (hier worden primaire lichaamsfuncties geregeld). De twee belangrijkste systemen, het denkbrein en het emotionele brein, werken normaliter goed samen. Een kind dat vooral prikkels in het denkbrein krijgt aangeboden en minder sturing vanuit het emotionele systeem ontvangt, zal een veelheid aan gedachten ervaren en lastig kunnen kiezen welke richting en informatie het zal volgen. Het kind dat een sterker functionerend emotioneel brein heeft, wordt regelmatig overmand door emoties. Een combinatie van beide is ook mogelijk; in de ene situatie worden overmand door emoties en in de andere door gedachten.
(Bron: “AD(H)D hoe haal je het uit je hoofd” Cathelijne Wildervanck)
Begeleiding: De sensitieve kinderen met AD(H)D, worden in mijn praktijk ondersteund door 1 op 1 coaching, de “Ik ben oke” training en de Power Puber training ze leren zo hun eigen ruimte in te nemen. De kinderen krijgen de mogelijkheden zich meer te kunnen ontspannen, te leren benoemen wat ze beleven en hun innerlijke en uiterlijke wereld te leren kennen en te benoemen. Het is van groot belang kinderen met AD(H)D in contact te brengen met hun eigen hulpbronnen: de kwaliteiten, talenten en de mogelijkheden die het kind zelf heeft. Contact maken met hun eigenwijsheid (lees: eigen wijsheid). Dit helpt ze om op een natuurlijke manier met hun prikkels om te gaan. Uitgebreide informatie over deze trainingen is te vinden onder het kopje trainingen.
Voor ouders is de Wijze Oudercursus en de Wijze Puberouder cursus ontwikkeld, er is ruimte waarin uitgebreid aandacht besteed wordt aan AD(H)D.
De jongeren en volwassenen met AD(H)D worden begeleid door coaching. In een aantal sessies onderzoeken we hoe jouw klachten die te maken hebben met AD(H)D kunnen verminderen door je eigen mentale processen te leren beïnvloeden zodat je succesvol kunt leven.
Het is mijn stellige overtuiging dat ieder mens vele mogelijkheden in zich draagt, ik help je graag deze te vinden en in te zetten in je leven.